Χρόνια πολλά παικταρά!

from Bluearena by info@bluearena.gr (Θωμάς Καλέσης)

Μπήκε στην ζωή μας τον Ιανουάριο του 2005. Ερχόμενος τότε από τον Παναθηναϊκό, που δεν εκτίμησε ποτέ την πραγματική του αξία, ο Ζοέλ Επαλέ πέρασε το κατώφλι της Μίκρας, αποφασισμένος να “χτίσει” μια καινούργια καριέρα, φορώντας τη φανέλα του Ηρακλή.

Επιλογή, η οποία στη συνέχεια αποδείχτηκε “σοφή” καθώς ο Καμερουνέζος μεσοεπιθετικός, όχι μόνο “εχτισε” μια καινούργια καριέρα, αλλά “έχτισε” και μια σχέση ζωής με τους οπαδούς της νέας του ομάδας.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, από εκείνη την περίοδο; Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και το σπριντ με τον Γιάγια Τουρέ, που μάταια προσπαθούσε να κρεμαστεί πάνω του για να τον γκρεμίσει στο βρεγμένο χορτάρι του Καυτανζογλείου; Το γκολ με τυφλό γυριστο σουτ, κόντρα στον ΟΦΗ; Την συμβολή του στο 4-0 επί της ΑΕΚ; Τις τούμπες του μετά από την επίτευξη κάθε γκολ;

http://www.youtube.com/watch?v=AFSN6riqtRY

Ή μήπως τα δάκρυα των φίλων του Ηρακλή, όταν η Μπόχουμ κατάφερε τελικά να τον κάνει δικό της, με μια πρόταση την οποία δύσκολα μπορούσε να αρνηθεί, δεδομένου ότι ο Ηρακλής, περνούσε δύσκολους καιρούς με τα οικονομικά του. Όλα αυτά είναι πολύ λίγα μπροστά στις “μαγικές” ποδοσφαιρικές βραδιές που μας χάρισε αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οδήγησε τον Ηρακλή στην Ευρώπη.

Ούτε κι εκείνος όμως μπορεί να ξεχάσει την αγάπη που εισέπραξε από τον κόσμο. Αυτή την αγάπη, που τον έφερε πίσω, πέρσι τον Ιανουάριο, εκπληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο την υπόσχεση που είχε δώσει στους φίλους του Ηρακλή, μετά το τέλος της πρώτης του θητείας στην ομάδα.

“Αν κάποια στιγμή γυρίσω στην Ελλάδα, αυτό θα συμβεί μόνο για να παίξω ξανά στον Ηρακλή”. Όπως και έγινε. Στις 18 Ιανουαρίου του περασμένου έτους, η πόρτα των αφίξεων του αεροδρομίου “Μακεδονία” άνοιξε και ο Ζοέλ, φώναξε στις κάμερες. “Γύρισα στο σπίτι μου”.

http://www.youtube.com/watch?v=anSTZTKMUcQ

Τώρα πια, μπορεί η κατάσταση του Ηρακλή να μην του επιτρέπει να φορέσει και πάλι τη φανέλα με τον “Ημίθεο” στο μέρος της καρδιάς, όμως το σίγουρο είναι, ότι ο κόσμος ποτέ δεν θα σταματήσει να αποδίδει τιμές, σε έναν ποδοσφαιριστή που φόρεσε την ιστορική φανέλα με το νούμερο “10″ και μας χάρισε αξέχαστες στιγμές ποδοσφαιρικής “μαγείας”.

Σήμερα, που ο Ζοέλ, ο δικός μας Επαλέ έχει τα γενέθλιά του η “BlueArena” του εύχεται τα καλύτερα και προσπαθεί να φέρει στη μνήμη σας στιγμές από τις οποίες προέκυψε εκείνο το φοβερό σύνθημα των οπαδών του Ηρακλή. “Επαλέ, Επαλέ να ‘χαμε έναν αργιλέ…”

Χρόνια Πολλά παικταρά!

http://www.youtube.com/watch?v=oSoW4fMJVvU

Μεγάλη νίκη της ομαδάρας μας στο μπάσκετ, δια πυρός και σιδήρου νίκησε την Αγ.Παρασκευή

Μπράβο στα παληκάρια μας όλα, μεγάλη νίκη που δίνει φτερά και αισιοδοξία στην ομάδα μας για τη συνέχεια του Πρωταθλήματος.
Μην ξεχνάμε ότι αυτή η ομάδα φτιάχτηκε στα μισά του πρώτου γύρου και μέχρι τότε είχε μόνο ήττες αφού έπαιζε με τους εφήβους.
Μην ξεχνάμε ότι ουσιαστικά έχει έμπειρους 6 παίκτες και άλλους 2-3 μικρούς.
Ο Πεταλωτής είναι γεννηθείς το 1993 και ο Τσαλκιτζής το 1992.
Μπράβο και στον προπονητή Βατό για τη τόσο δύσκολη αποστολή του.
Χρειαζόμαστε ακόμα δουλειά αλλά κυρίως να μην χάνουμε τη μπάλλα στη ντρίμπλα και να μην κάνουμε λάθος πάσες. Αυτά τα δύο θεωρώ ότι είναι τα χειρότερα λάθη που μπορεί να κάνει ένας παίκτης και μία ομάδα.
Όλα τα άλλα διορθώνονται.

Στο μπάσκετ ΠΡΕΠΕΙ επιτέλους να αποκτήσουμε μία φιλοσοφία και ο καθένας να κάνει τη δουλειά του…

Όλοι οι σοβαροί σύλλογοι παγκοσμίως δουλεύουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο.

Έχουν μία συγκεκριμένη φιλοσοφία και για την ανάδειξη των παικτών (λειτουργίες ακαδημιών, οργάνωση) αλλά και για τον τρόπο παιχνιδιού και οποιοσδήποτε προπονητής ή παράγοντας έρχεται στην ομάδα ΠΡΕΠΕΙ να συμβαδίσει και να δουλέψει με αυτήν την νοοτροπία και φιλοσοφία και ΠΟΤΈ το αντίθετο… δηλ. ανάλογα με την φιλοσοφία του προπονητή ή παράγοντα να αλλάζουν τα πάντα στην ομάδα…

Στο μπάσκετ του Ηρακλή μας ΑΡΧΙΣΕ να μπαίνει μία σωστή φιλοσοφία και νοοτροπία όπου ΠΡΕΠΕΙ όλοι αυτοί που θέλουν να εισέλθουν στον Ηρακλή είτε ως προπονητές είτε ως παράγοντες να δουλεύουν με αυτή τη συγκεκριμένη φιλοσοφία (εκτός φυσικά από το να έχουν και μία ποιότητα στη δουλειά τους και στον χαρακτήρα τους).

Τα παραπάνω όμως για να γίνουν θα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι ΣΤΑΘΕΡΟΙ για να διαφυλάξουν και να κρατήσουν όλα αυτά: φιλοσοφία, νοοτροπία, τακτική, τρόπος δουλειάς.

Θεωρώ ότι έχουμε τη τύχη να έχουμε στους κόλπους του Ηρακλή μας ένα άνθρωπο που έχει τα παραπάνω στοιχεία και μάλιστα έχει αποδείξει με το έργο σε άλλες ομάδες τα προηγούμενα χρόνια ότι μπορεί να παράγει ΕΡΓΟ. Ο άνθρωπος αυτός λέγεται Χρήστος Χρηστίδης και σήμερα είναι Γενικός Διευθυντής του μπάσκετ (του ανδρικού).

Θα πρέπει ο Χρηστίδης να αναλάβει την Διεύθυνση όλου του οικοδομήματος του μπάσκετ του Ηρακλή, από τα μίνι μέχρι τους άνδρες, έτσι ώστε ΟΛΑ τα τμήματα όπως είπα παραπάνω να έχουν μία συγκεκριμένη φιλοσοφία και ένα συγκεκριμένο τρόπο δουλειάς.

Φυσικά και ο Πρόεδρος ΔΕΝ μπορεί να ασχολείται με αυτά αλλά ο ρόλος του κυρίως είναι ΠΩΣ θα βρεί ΠΟΡΟΥΣ για να υλοποιηθούν αυτά που προτείνει ο Γεν.Διευθυντής.

Και κάτι τελευταίο για το ΠΩΣ πρέπει ο καθένας να κάνει τη δουλειά του.

Οι φίλαθλοι του Ηρακλή μας είναι πραγματικά ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ για την αγάπη που δείχνουν προς την ομάδα και ΟΛΕΣ οι ομάδες σήμερα θα ήθελαν τέτοιους φίλαθλους.

ΌΜΩΣ πρέπει να πούμε και την αλήθεια , ότι πέρυσι ουσιαστικά ΣΚΟΤΩΣΑΝ με την στάση τους την ομάδα, ιδίως με την απόφασή τους στο παιχνίδι με τον παοκ, να βγάλουν τις φανέλες τους οι παίκτες και να τις πετάξουν στο κέντρο του γηπέδου. Να μην αναφέρω τη στάση τους σε πολλά παιχνίδια που κόστισαν ΟΧΙ μόνο σε χρήμα αλλά και σε παιχνίδια ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ των θυρών, που σημαίνει ΔΙΠΛΟ κακό : και δεν έχουμε έσοδα και χάνουμε τα παιχνίδια.

Κάπως έτσι ήρθε και η πτώση στη κατηγορία και για αυτό λέω ότι ο καθένας ΠΡΕΠΕΙ να κάνει τη δουλειά του και οι ΦΙΛΑΘΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ να έρχονται (εάν θέλουν να έρχονται) για να ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ την ομάδα και ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. Το χειροκρότημα και η φωνή είναι η δουλειά του φίλαθλου και ΟΧΙ τα επεισόδια. Κάποια στιγμή ΠΡΕΠΕΙ να γίνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Με το να δημιουργούμε επεισόδια ΜΟΝΟ κακό μπορούμε να κάνουμε στην ομάδα.

Προσοχή στον ΓΣ μην κάνετε καμία ΠΑΤΑΤΑ και μετά ποιός θα σας ξεπλένει…

Μαθαίνω ότι με το ζήτημα του ποδοσφαιριστή Δημητριάδη Α. κατηγορήθηκε ο γραμματέας του ΓΣ Διονύσης ότι “τα πήρε” κάτω απο το τραπέζι και μάλιστα ότι υπάρχει και οπτικοακουστικό υλικό που το αποδεικνύει…
Εγώ ξέρω ότι ο Διονύσης είναι 20 χρόνια στην ομάδα, είναι ΒΑΜΜΕΝΟ Ηρακλάκι και λέω ότι ΔΕΝ πιστεύω αυτό να το έκανε ο Διονύσης (που όπως και οι υπόλοιποι είναι απλήρωτος εδώ και μήνες…)
Εάν παρόλα αυτά, λέω ΕΑΝ, κάνετε αγωγή ή/και μήνυση κατά του Διονύση ΠΡΟΣΕΞΤΕ να έχετε αδιάσειστα στοιχεία, γιατί μετά ΔΕΝ ξέρω ΠΟΙΟΣ θα σας ξεπλένει όλους μέσα στον ΓΣ

Μακεδονικός – Ηρακλής , 28/1/2012

Ποσειδών Καλαμαριάς – Ηρακλής , 21/1/2012

Το φλουρί στον ΓΣ Ηρακλής…

Μην ρωτάτε ποιος κέρδισε το φλουρί στην σημερινή εκδήλωση του ΓΣ Ηρακλής στο Ιβανώφειο.

Κερδισμένος για άλλη μια φορά ήταν ο ίδιος ο σύλλογος, ο οποίος μέσα από τέτοιου είδους εκδηλώσεις επιβεβαιώνει καθημερινά το μότο…”Ενωμένοι μπορούμε καλύτερα”.

Για άλλη μια φορά, το κλειστό των “κυανολεύκων” γέμισε χαμόγελα, παιδιά και… ζωή αφού τα περισσότερα τμήματα, έδωσαν το παρών. Το “σήμερα” και το “αύριο” αυτού του μεγάλου συλλόγου, το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλεϊ, το πόλο, το τζούντο, ήταν όλοι εκεί, ντυμένοι στα “κυανόλευκα”, για να απολαύσουν το κομμάτι της πίτας που τους αναλογεί και φυσικά είναι το μεγαλύτερο.

“Κάθε μέρα θα προσπαθούμε να κάνουμε τον Ηρακλή καλύτερο” τόνισε μεταξύ άλλων στην ομιλία του, ο πρόεδρος του ΓΣ, Γιάννης Μαυροκορίδης, ο οποίος στη συνέχεια έκοψε την πίτα και μοίρασε τα δώρα στους τυχερούς αθλητές κάθε τμήματος.

Για το φλουρί της μεγάλης πίτας τα είπαμε…Κερδισμένος ήταν ο ίδιος ο Ηρακλής.